Wanneer iemand bij mij op consultatie komt, gaat het zelden alleen om de klachten die worden genoemd. Angst, somberheid, slapeloosheid of onrust zijn belangrijk om te benoemen, maar ze vertellen niet het volledige verhaal. Achter deze woorden schuilt een mens met ervaringen, relaties, dromen en zorgen.
In de psychiatrie is het verleidelijk om vooral te kijken naar symptomen en diagnoses. Toch geloof ik dat herstel pas echt mogelijk wordt wanneer we stilstaan bij de bredere context: de sociale omgeving, de culturele achtergrond, de levensgeschiedenis. Luisteren betekent dus niet enkel registreren wat iemand zegt, maar ook horen wat er tussen de woorden door klinkt.
Door ruimte te maken voor dit bredere verhaal ontstaat er een ander soort gesprek. Het gaat dan niet alleen om “wat er misloopt”, maar ook om “wat iemand nodig heeft om zich opnieuw verbonden en sterk te voelen”. Soms ligt de weg naar herstel in kleine stappen: een gevoel van erkenning, een veilige plek om emoties te delen, of de ontdekking dat iemand méér is dan zijn of haar klachten.
Iedere mens draagt eigen kracht in zich, ook wanneer die tijdelijk verborgen lijkt. Door écht te luisteren, voorbij de klachten, zoeken we samen de weg terug naar die kracht.
“True healing begins when we listen beyond the symptoms and hear the human story.”